De Tomaso Pantera
Dzięki finansowemu wsparciu ze strony firmy Ford, model Pantera ujrzał światło dzienne w 1969 roku. Alexjandro zachował prawa do sprzedaży samochodu w Europie, natomiast firma Ford zachowała te prawa dla siebie na terenie USA. W przeciwieństwie do wcześniejszego auta Mangusta, model Pantera miał samonośne nadwozie skorupowe. W każdym narożu znajdował się wahacz podwójny. W roku 1982 wypuszczono unowocześniony model GTS z rozszerzonymi nadkolami pozwalającymi na użycie szerokich kół 10-calowych (254 mm) i 13-calowych (330 mm) oraz masywnych opon Pirelli, co usprawniło pokonywanie zakrętów. Zamontowany w środku silnik Cleveland V8 (tak nazwany od fabryki, w której był produkowany) dawał duże możliwości regulowania, podobnie jak późniejszy 5.0 HO V8, który miał dwie turbodoładowarki i zastosowany w modelu Gandini z roku 1990 pozwalał na osiąganie 180 mph (289 km/h).20.03.2010. 00:42
De Tomaso Mangusta
Samochód Mangusta, zaprojektowany przez Argentyńczyka Alesjandro de Tomaso w późnych latach sześćdziesiątych XX wieku do rywalizacji z Ferrari, był pierwszym seryjnie wytwarzanym samochodem tego konstruktora. Bardziej zaawansowany technicznie niż późniejszy model Pantera, pojazd miał stalową sekcję o przekroju zamkniętym, stanowiącą „kręgosłup" nadwozia. Z przodu zastosowano zawieszenie na podwójnych wahaczach, co jednak nie zapewniało samochodowi wystarczającej przyczepności. Z tyłu użyto odwróconego wahacza z pojedynczym drążkiem poprzecznym i drążkiem reakcyjnym z każdej strony. Dla obniżenia masy zastosowano obręcze ze stopu magnezowego, ale mimo to Mangusta nie należała do samochodów odznaczających się dobrym prowadzeniem. Wjeździe po prostej wóz był szybki dzięki silnikowi Ford V8, który stosowano także w modelu Mustang GT350 Shelby'ego i w modelach AC Cobra.20.03.2010. 00:41
Datsun Fairlady
To właśnie model Datsun Fairlady wprowadził w roku 1961 samochody japońskie na światowy rynek pojazdów sportowych. Jego lekkie nadwozie, w połączeniu z 4-cylin-drowym silnikiem o pojemności 122 ci (2 J), pozwoliło mu konkurować z brytyjskimi samochodami sportowymi i pokonać MG uzyskiwanymi osiągami. W modelu zastosowano nadwozie o budowie modułowej, zawieszenie przodu na wahaczach podwójnych oraz zawieszenie tylnego mostu na resorach piórowych z drążkiem reakcyjnym. Początkowo w samochodzie stosowano hamulce bębnowe i silnik o mocy 71 hp (53 kW). W roku 1967 wprowadzono z przodu hamulce tarczowe, co zapewniło bardzo dobrą skuteczność hamowania. W tym samym czasie model Fairlady otrzymał nowy silnik górnozaworowy o mocy 135 hp (101 k W). Dodatkowo wprowadzono 5-biegową, całkowicie zsynchronizowaną skrzynię biegów.20.03.2010. 00:41
Chevrolet Camaro Z28 1992
Trzecia generacja Camaro pojawiła się w roku 1982. Jej żywot trwał 10 lat. Przy rosną-JL cej mocy wciąż zachowywała te cechy, które czyniły Camaro popularnym od chwili jego pojawienia się w roku 1967. Jak zawsze opcją wyczynową była odmiana Z28. W roku 1992, na 25 rocznicę opracowania modelu, samochód uzyskał jubileuszowe wykonanie, z lakierem czerwonym, białym lub czarnym. Zachowano unowocześniające wygląd przykręcane spoilery i boczne osłony. Tylny most, zawieszony na wahaczach wzdłużnych, miał ułatwiający pokonywanie zakrętów drążek Panharda oraz mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu i przekładnię główną o przełożeniu 3,42:1. Silnik o pojemności 305 ci (5 T), typu V8, miał elektroniczny układ wtrysku paliwa Tuned Port z osobnym zasilaniem dla każdego cylindra. Firma dołożyła starań, aby uczynić model bliższym kierowcy przez zastosowanie jako standardu 5-biegowej ręcznej skrzyni biegów.20.03.2010. 00:40
BMW M3 1987
Aby móc uzyskać homologację modelu M3 do wyścigowej grupy A, firma BMW musiała wyprodukować 5000 egzemplarzy samochodu w wersji drogowej. Samochód pojawił się z 4-cylindrowym silnikiem o mocy 192 hp (143 kW). Rozwiązanie zawieszenia niezależnego pozostało takie samo jak w serii 3, z kolumnami MacPherson i wahaczami wzdłużnymi z tyłu, ale wzmocniono sprężyny, amortyzatory i silentbloki oraz drążki reakcyjne. Z przodu powiększono kąt pochylenia kół, co zapewniało większą stabilność przyjeździe z dużą prędkością. Powiększono wielkość wentylowanych tarcz hamulcowych i na koniec dodano mechanizm różnicowy o ograniczonym poślizgu. Silnik miał odkuwany wał korbowy, nową głowicę ze stopu lekkiego z czterema zaworami na cylinder oraz był jednostką krótkoskokową. Mógł osiągać prędkość obrotową 7000 min 1.20.03.2010. 00:40
